Commissarissen moeten leren krabbelen en twitteren

Commissarissen moeten meer naar buiten treden om hun taken en verantwoordelijkheden uit te leggen aan de buitenwereld, aldus NCD-voorzitter Susanne Stolte. Digitale communicatiemiddelen kunnen helpen om het beleid beter over het voetlicht te brengen.

Eerst schieten, dan vragen stellen. In het multimediale tijdperk waarin wij leven en werken is dit steeds vaker gemeengoed. Het Wilde Westen lijkt hiermee een comeback te maken. Wie niet wil worden neergeschoten, dient zich aan de buitenwereld te laten zien.

Transparantie lijkt niet alleen een eis van de maatschappij te zijn, het is ook een voorwaarde om als institutie draagvlak te creëren en te behouden voor het gevoerde beleid. Ook de raad van commissarissen (RvC) of raad van toezicht is zo’n institutie. Opereerden toezichthouders in het verleden betrekkelijk anoniem, vandaag de dag is hier steeds minder ruimte voor.

De taken en verantwoordelijkheden van de RvC zijn nog onvoldoende bekend bij de buitenwereld. In het verleden is er onvoldoende uitleg gegeven over wat een RvC doet en laat. Hierdoor sluiten de verwachtingen veelal niet meer aan bij de praktijk. En onbekend maakt onbemind. Commissarissen moeten dus meer naar buiten treden.

Daarom is het goed wanneer de leden van de RvC zich actief (laten) informeren over de ontwikkelingen op het gebied van digitale communicatiemiddelen. Wat is de impact van deze middelen op de bedrijfsvoering en op de beeldvorming? Hoe kan de RvC ze inzetten om haar beleid beter over het voetlicht te brengen?

Aan de RvC en de raad van bestuur of directie de taak om hier gezamenlijk naar te kijken. Met communicatie via de juiste kanalen worden vragen beantwoord voordat ze zijn gesteld en hoeft er niet meer geschoten te worden.

Mail ons uw gedachten hieromtrent en ga met ons in debat: voorzitter@ncd.nl